2357. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَهُ أَنَّ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ سَرِّحِ الْمَاءَ . يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِمْ فَاخْتَصَمُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلِ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ " . فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسِ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ " . فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لأَحْسِبُ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ { فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا}
Bize Kuteybe b. Saîd anlattı; bize Leys anlattı. (H) Bize Muhammed b. Rumh da anlattı; bize el-Leys, İbn Şihâb’dan; o Urve b. ez-Zübeyr’den nakletti. (Urve) demiştir ki: Abdullâh b. ez-Zübeyr kendisine şunu haber verdi: Ensâr’dan bir adam, Harre mevkiindeki hurmaları suladıkları su arkları (kanalları) konusunda Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in huzurunda Zübeyr (b. el-Avvâm) ile dâvalaştı. Ensârî: «Bırak su (benim tarafa) aksın!» dedi; Zübeyr o kadarını kabul etmeyince Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e başvurdular. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Zübeyr’e: «Ey Zübeyr! Sen (önce kendi ağaçlarını) sula, sonra suyu komşuna sal!» buyurarak (Zübeyr'in lehine olmayan bir orta yol gösterdi). Bunun üzerine Ensârî öfkelendi ve: «Ey Resûlullah! Halanın oğlu olduğu için mi (ona böyle hükmettin)?» dedi. Bu söz üzerine Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’in yüzünün rengi (öfkeden) değişti ve: «Ey Zübeyr! (Hakkını tam olarak al;) sula, sonra su duvarlara (ağaç diplerine/setlere) ulaşıncaya kadar suyu tut (sonra bırak)!» buyurdu. Zübeyr dedi ki: «Allah’a yemin ederim ki, şu âyetin bu olay hakkında indiğini düşünüyorum: { Hayır! Rabbine andolsun ki onlar, aralarında çekiştikleri şeylerde seni hakem tayin edip sonra da verdiğin hükme içlerinde hiçbir sıkıntı duymadan tam bir teslimiyetle boyun eğmedikçe iman etmiş olmazlar. }» (en-Nisâ, 4/65).