2382_1. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي، النَّضْرِ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ " عَبْدٌ خَيَّرَهُ اللَّهُ بَيْنَ أَنْ يُؤْتِيَهُ زَهْرَةَ الدُّنْيَا وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ فَاخْتَارَ مَا عِنْدَهُ " . فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى فَقَالَ فَدَيْنَاكَ بِآبَائِنَا وَأُمَّهَاتِنَا . قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ الْمُخَيَّرُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ أَعْلَمَنَا بِهِ . وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَمَنَّ النَّاسِ عَلَىَّ فِي مَالِهِ وَصُحْبَتِهِ أَبُو بَكْرٍ وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا خَلِيلاً لاَتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ خَلِيلاً وَلَكِنْ أُخُوَّةُ الإِسْلاَمِ لاَ تُبْقَيَنَّ فِي الْمَسْجِدِ خَوْخَةٌ إِلاَّ خَوْخَةَ أَبِي بَكْرٍ " .
Bize Abdullah b. Ca'fer b. Yahyâ b. Hâlid anlattı; bize Ma'n anlattı; bize Mâlik anlattı; Ebû'n-Nadr'dan; Ubeyd b. Huneyn'den; Ebû Saîd'den; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem minbere çıktı ve şöyle buyurdu: “Allah, bir kulu dünya hayatının süsü ile kendi katındaki [nimetler] arasında muhayyer bıraktı; o kul da Allah’ın katındakini seçti.” Bunun üzerine Ebû Bekir ağlamaya başladı ve: “Analarımız babalarımız sana feda olsun!” dedi. [Ebû Saîd] der ki: Meğer seçme hakkı verilen o kul Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem imiş; Ebû Bekir ise bunu bizden en iyi anlayandı. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem [devamla] şöyle buyurdu: “Şüphesiz arkadaşlığı ve malıyla bana karşı insanların en cömerdi Ebû Bekir’dir. Eğer ben bir dost edinecek olsaydım, mutlaka Ebû Bekir’i dost edinirdim; lakin [aramızdaki bağ] İslam kardeşliğidir. Mescitte Ebû Bekir’in kapısından başka, [mescide açılan] hiçbir hovha (küçük kapı) açık bırakılmasın.”