2407. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي، عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، قَالَ كَانَ عَلِيٌّ قَدْ تَخَلَّفَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي خَيْبَرَ وَكَانَ رَمِدًا فَقَالَ أَنَا أَتَخَلَّفُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَخَرَجَ عَلِيٌّ فَلَحِقَ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا كَانَ مَسَاءُ اللَّيْلَةِ الَّتِي فَتَحَهَا اللَّهُ فِي صَبَاحِهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ - أَوْ لَيَأْخُذَنَّ بِالرَّايَةِ - غَدًا رَجُلٌ يُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَوْ قَالَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَيْهِ " . فَإِذَا نَحْنُ بِعَلِيٍّ وَمَا نَرْجُوهُ فَقَالُوا هَذَا عَلِيٌّ . فَأَعْطَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الرَّايَةَ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ .
Bize Kuteybe b. Saîd anlattı; bize Hâtim -yani İbn İsmâil- anlattı; Yezîd b. Ebî Ubeyd’den; Seleme b. el-Ekva’dan; dedi ki: Ali, gözlerinden rahatsız olduğu için Hayber seferinde başlangıçta Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den geri kalmıştı. Fakat: “Ben Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den nasıl geri kalırım?” diyerek yola çıktı ve Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e yetişti. Allah’ın, sabahında fethi nasip ettiği gecenin akşamında Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Yarın sancağı mutlaka öyle bir adama vereceğim ki -veya sancağı yarın öyle bir adam alacak ki-; o Allah’ı ve Resulünü sever, Allah ve Resulü de onu sever; Allah fethi onun elleriyle gerçekleştirecektir.” Hiç beklemediğimiz bir anda Ali yanımızda beliriverdi. Oradakiler: “İşte Ali geldi!” dediler. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem sancağı ona verdi ve Allah onun eliyle fethi nasip etti.