2408_4. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ الرَّيَّانِ، حَدَّثَنَا حَسَّانُ، - يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ - عَنْ سَعِيدٍ، - وَهُوَ ابْنُ مَسْرُوقٍ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ حَيَّانَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَيْهِ فَقُلْنَا لَهُ لَقَدْ رَأَيْتَ خَيْرًا . لَقَدْ صَاحَبْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَلَّيْتَ خَلْفَهُ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي حَيَّانَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " أَلاَ وَإِنِّي تَارِكٌ فِيكُمْ ثَقَلَيْنِ أَحَدُهُمَا كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ هُوَ حَبْلُ اللَّهِ مَنِ اتَّبَعَهُ كَانَ عَلَى الْهُدَى وَمَنْ تَرَكَهُ كَانَ عَلَى ضَلاَلَةٍ " . وَفِيهِ فَقُلْنَا مَنْ أَهْلُ بَيْتِهِ نِسَاؤُهُ قَالَ لاَ وَايْمُ اللَّهِ إِنَّ الْمَرْأَةَ تَكُونُ مَعَ الرَّجُلِ الْعَصْرَ مِنَ الدَّهْرِ ثُمَّ يُطَلِّقُهَا فَتَرْجِعُ إِلَى أَبِيهَا وَقَوْمِهَا أَهْلُ بَيْتِهِ أَصْلُهُ وَعَصَبَتُهُ الَّذِينَ حُرِمُوا الصَّدَقَةَ بَعْدَهُ .
Bize Muhammed b. Bekkâr b. er-Reyyân anlattı; bize Hassân -yani İbn İbrahim- anlattı; Saîd’den -ki o İbn Mesrûk’tur-; Yezîd b. Hayyân’dan; Zeyd b. Erkam’dan; dedi ki: Onun yanına girdik ve: “Sen gerçekten büyük hayırlara erdin; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e arkadaşlık ettin ve arkasında namaz kıldın.” dedik. [Ravi] hadisi Ebû Hayyân’ın rivayeti benzerinde nakletti; şu kadar var ki [bu rivayette Resulullah] şöyle buyurdu: “Dikkat edin! Ben size iki ağır emanet bırakıyorum. Bunlardan biri Allah Azze ve Celle’nin Kitabı’dır; o Allah’ın ipidir. Kim ona uyarsa hidayet üzere olur, kim de onu terk ederse sapıklık üzere olur.” Hadiste [Zeyd’e]: “Ehl-i Beyti kimlerdir? Hanımları mıdır?” diye sorduk. Zeyd şöyle cevap verdi: “Hayır, vallahi! Zira kadın, kocasının yanında bir süre beraber olur; sonra kocası onu boşar ve o, babasına ve kavmine geri döner. [Hadisteki manada] Ehl-i Beyti ise; onun aslı ve kendisinden sonra sadaka almaları haram kılınan akrabalarıdır.”