2413_1. Hadis
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعْدٍ، فِيَّ نَزَلَتْ { وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ} قَالَ نَزَلَتْ فِي سِتَّةٍ أَنَا وَابْنُ مَسْعُودٍ مِنْهُمْ وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ قَالُوا لَهُ تُدْنِي هَؤُلاَءِ .
Bize Züheyr b. Harb anlattı; bize Abdurrahman anlattı; Süfyân’dan; el-Mikdâm b. Şüreyh’ten; babasından; Sa’d’dan; dedi ki: “{ وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ } ‘Sabah akşam Rablerine dua edenleri kovma!’ ayeti benim hakkımda nazil oldu. Bu ayet altı kişi hakkında inmiştir; ben ve İbn Mes’ûd da onlardandık. Müşrikler Resulullah’a: ‘Şunları mı kendine yaklaştırıyorsun?’ demişlerdi.”