2443. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِي عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَتَفَقَّدُ يَقُولُ " أَيْنَ أَنَا الْيَوْمَ أَيْنَ أَنَا غَدًا " . اسْتِبْطَاءً لِيَوْمِ عَائِشَةَ . قَالَتْ فَلَمَّا كَانَ يَوْمِي قَبَضَهُ اللَّهُ بَيْنَ سَحْرِي وَنَحْرِي .
Bize Ebu Bekir b. Ebi Şeybe anlattı; dedi ki: Kitabımda Ebu Üsame’den [naklen] buldum; Hişam’dan; babasından; Âişe’den; dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Âişe’nin gününü [beklediği için zamanı] yavaş bularak (istibtaen); “Bugün neredeyim? Yarın neredeyim?” diye sorarak [sırayı] takip ederdi. [Âişe] dedi ki: Benim günüm geldiğinde Allah onun ruhunu sahrım ve nahrım (göğsüm ile boynum) arasında kabzetti.