2450_1. Hadis
حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَهُ أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَعَا فَاطِمَةَ ابْنَتَهُ فَسَارَّهَا فَبَكَتْ ثُمَّ سَارَّهَا فَضَحِكَتْ فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لِفَاطِمَةَ مَا هَذَا الَّذِي سَارَّكِ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَكَيْتِ ثُمَّ سَارَّكِ فَضَحِكْتِ قَالَتْ سَارَّنِي فَأَخْبَرَنِي بِمَوْتِهِ فَبَكَيْتُ ثُمَّ سَارَّنِي فَأَخْبَرَنِي أَنِّي أَوَّلُ مَنْ يَتْبَعُهُ مِنْ أَهْلِهِ فَضَحِكْتُ .
Bize Mansûr b. Ebî Müzâhim anlattı; bize İbrâhîm —yani İbn Sa'd— babasından, o Urve'den, o da Âişe'den [naklen] anlattı. (H) Bana Züheyr b. Harb da anlattı —lafız onundur—; bize Ya'kûb b. İbrâhîm anlattı; bize babam, kendi babasından [naklen] anlattı ki, Urve b. ez-Zübeyr ona, Âişe'nin kendisine şunu anlattığını söylemiş: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem kızı Fâtıma'yı çağırdı ve ona gizlice bir şey söyledi; o ağladı. Sonra yine ona gizlice bir şey söyledi; o güldü. Âişe dedi ki: Fâtıma'ya: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in sana gizlice söyleyip de ağladığın, sonra gizlice söyleyip de güldüğün şey neydi?” dedim. [Fâtıma] şöyle dedi: “Bana gizlice ölümünü haber verdi; ağladım. Sonra bana gizlice, ailesinden ona ilk kavuşacak olanın ben olduğumu haber verdi; güldüm.”