2460_3. Hadis
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أُرَى أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ مِنْ أَهْلِ الْبَيْتِ . أَوْ مَا ذَكَرَ مِنْ نَحْوِ هَذَا .
Bize İbn Ebî Şeybe anlattı; bize Ebû’l-Ahvas anlattı; Mansûr’dan; Ebû Vâil’den; dedi ki: Nehîk b. Sinân denilen bir adam Abdullah’ın yanına geldi ve: “Ben mufassal sureleri tek bir rekatta okuyorum.” dedi. Abdullah: “[Demek] şiir okur gibi süratle okuyorsun! Şüphesiz birtakım topluluklar Kur’an’ı okurlar da o köprücük kemiklerinden aşağıya geçmez. Lakin Kur’an kalbe düşüp orada yerleştiği zaman fayda verir.” dedi.