2537_2. Hadis
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، وَرَوَاهُ، اللَّيْثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَالِدِ بْنِ مُسَافِرٍ، كِلاَهُمَا عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِإِسْنَادِ مَعْمَرٍ كَمِثْلِ حَدِيثِهِ .
Bana Abdullah b. Abdirrahman ed-Dârimî anlattı; bize Ebû’l-Yemân haber verdi; bize Şuayb haber verdi. Onu Leys de Abdurrahman b. Hâlid b. Müsâfir’den rivayet etmiştir; her ikisi de ez-Zührî’den; Ma’mer’in isnadı ile onun hadisi benzerinde [bir rivayette bulunmuşlardır].