2548_4. Hadis
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَلْحَةَ، ح وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ، بْنُ خِرَاشٍ حَدَّثَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ شُبْرُمَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ فِي حَدِيثِ وُهَيْبٍ مَنْ أَبَرُّ وَفِي حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ أَىُّ النَّاسِ أَحَقُّ مِنِّي بِحُسْنِ الصُّحْبَةِ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ جَرِيرٍ .
Bana Muhammed b. Hâtim anlattı; bize Şebâbe anlattı; bize Muhammed b. Talha anlattı. (h) Bana Ahmed b. Hırâş da anlattı; bize Hibbân anlattı; bize Vüheyb anlattı; her ikisi de İbn Şübrüme’den; bu isnad ile [hadisi rivayet ettiler]. Vüheyb’in hadisinde; “[Kime] daha çok iyilik (berr) yapayım?” şeklinde; Muhammed b. Talha’nın hadisinde ise; “İnsanlar içerisinde, kendisine en iyi şekilde davranmama (hüsn-ü suhbe) en çok hak sahibi olan kimdir?” şeklinde geçmektedir. Sonra [ravi Cerîr’in hadisi benzerini zikretti].