2552_1. Hadis
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ أَبِي الْوَلِيدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَعْرَابِ لَقِيَهُ بِطَرِيقِ مَكَّةَ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ وَحَمَلَهُ عَلَى حِمَارٍ كَانَ يَرْكَبُهُ وَأَعْطَاهُ عِمَامَةً كَانَتْ عَلَى رَأْسِهِ فَقَالَ ابْنُ دِينَارٍ فَقُلْنَا لَهُ أَصْلَحَكَ اللَّهُ إِنَّهُمُ الأَعْرَابُ وَإِنَّهُمْ يَرْضَوْنَ بِالْيَسِيرِ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنَّ أَبَا هَذَا كَانَ وُدًّا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَبَرَّ الْبِرِّ صِلَةُ الْوَلَدِ أَهْلَ وُدِّ أَبِيهِ " .
Bana Ebu’t-Tâhir Ahmed b. Amr b. Serh anlattı; bize Abdullah b. Vehb haber verdi; bana Saîd b. Ebî Eyyûb haber verdi; el-Velîd b. Ebî’l-Velîd’den; Abdullah b. Dînâr’dan; o Abdullah b. Ömer [radıyallahu anhümâ]’dan [nakletti]; o Mekke yolunda Bedevîlerden (A’rab) bir adamla karşılaşmıştı. Abdullah ona selam verdi; onu binmekte olduğu eşeğine bindirdi ve başındaki sarığı da ona verdi. İbn Dînâr dedi ki: Biz ona: “Allah seni hayırla ıslah etsin! Bunlar Bedevîdir, onlar az bir şeye de razı olurlar [neden bu kadar çok verdin?].” dedik. Abdullah şöyle cevap verdi: “Şüphesiz bu adamın babası, Ömer b. el-Hattâb’ın bir dostuydu. Ben Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işittim: ‘İyiliklerin en üstünü (eberrü'l-birr), bir evladın babasının dostlarıyla akrabalık bağını (sıla) sürdürmesidir.’”