İyilik, Akrabalık Bağlarının Gözetilmesi ve Edep Kitabı

Müslim · Sahih-i Müslim (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

2552_2. Hadis

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، عَنِ ابْنِ، الْهَادِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ أَبَرُّ الْبِرِّ أَنْ يَصِلَ الرَّجُلُ وُدَّ أَبِيهِ ‏"‏ ‏.‏

Bana Ebu’t-Tâhir anlattı; bize Abdullah b. Vehb haber verdi; bana Hayve b. Şüreyh haber verdi; İbnü’l-Hâd’dan; Abdullah b. Dînâr’dan; Abdullah b. Ömer [radıyallahu anhümâ]’dan; o Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in şöyle buyurduğunu [nakletti]: “İyiliklerin en üstünü (eberrü'l-birr), kişinin babasının dostuyla (vüddü ebîh) alakasını sürdürmesidir.”