2679_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنُونَ ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلاَ يَقُلِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ وَلَكِنْ لِيَعْزِمِ الْمَسْأَلَةَ وَلْيُعَظِّمِ الرَّغْبَةَ فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يَتَعَاظَمُهُ شَىْءٌ أَعْطَاهُ " .
Bize Yahya b. Eyyub, Kuteybe ve İbn Hucr anlattı; dediler ki: Bize İsmail —ki İbn Cafer’i kastediyorlar— anlattı; Ala’dan; babasından; Ebu Hureyre’den; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in şöyle buyurduğunu nakletti: “Biriniz dua ettiğinde: ‘Allah’ım! Eğer dilersen beni bağışla,’ demesin. Aksine isteğinde kararlı olsun ve talebini büyük tutsun. Çünkü verdiği hiçbir şey Allah’a ağır gelmez.”