2711. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مُوسَى، عَنِ الْبَرَاءِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ قَالَ " اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَحْيَا وَبِاسْمِكَ أَمُوتُ " . وَإِذَا اسْتَيْقَظَ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ " .
Bize Ubeydullah b. Muaz anlattı; bize babam anlattı; bize Şube anlattı; Abdullah b. Ebi's-Sefer’den; o Ebu Bekir b. Ebi Musa’an; o el-Bera’dan; [anlattığına göre] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem yatağına yatacağı zaman: “Allah’ım! Senin isminle yaşar, Senin isminle ölürüm,” derdi. Uyandığında ise: “Bizi öldürdükten sonra dirilten Allah’a hamdolsun. Dönüş ancak O’nadır,” buyururdu.