2712. Hadis
حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الْعَمِّيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ قَالاَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خَالِدٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ أَمَرَ رَجُلاً إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ قَالَ " اللَّهُمَّ خَلَقْتَ نَفْسِي وَأَنْتَ تَوَفَّاهَا لَكَ مَمَاتُهَا وَمَحْيَاهَا إِنْ أَحْيَيْتَهَا فَاحْفَظْهَا وَإِنْ أَمَتَّهَا فَاغْفِرْ لَهَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَافِيَةَ " . فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ أَسَمِعْتَ هَذَا مِنْ عُمَرَ فَقَالَ مِنْ خَيْرٍ مِنْ عُمَرَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ ابْنُ نَافِعٍ فِي رِوَايَتِهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ . وَلَمْ يَذْكُرْ سَمِعْتُ .
Bize Ukbe b. Mükrem el-Ammî ve Ebu Bekir b. Nafi anlattı; dediler ki: Bize Gunder anlattı; bize Şube anlattı; Halid’den; dedi ki: Abdullah b. el-Haris’i, Abdullah b. Ömer’den [naklederken] işittim; [anlattığına göre] o, bir adama yatağına yatacağı zaman şöyle demesini emretmiştir: “Allah’ım! Nefsimi Sen yarattın, onu yine Sen öldüreceksin. Onun ölümü de hayatı da Senin içindir. Eğer onu yaşatırsan onu koru; eğer onu öldürürsen onu bağışla. Allah’ım! Ben Senden afiyet dilerim.” Bunun üzerine bir adam ona: “Bunu Ömer’den mi işittin?” diye sordu. O da: “Ömer’den daha hayırlı olandan, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den işittim,” dedi. İbn Nafi kendi rivayetinde: “Abdullah b. el-Haris’ten,” dedi; “işittim” kısmını zikretmedi.