2714_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ " ثُمَّ لْيَقُلْ بِاسْمِكَ رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي فَإِنْ أَحْيَيْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا " .
Ve bize Ebu Kureyb anlattı; bize Abde anlattı; Ubeydullah b. Ömer’den; bu isnadla [nakletti]. [Ravi hadis içinde] şöyle dedi: “Sonra şöyle desin: ‘Bismike Rabbî vada’tü cenbî, fe-in ahyeyte nefsî fe’rhamhâ’ (Rabbim! Senin isminle yanımı koydum. Eğer nefsimi yaşatırsan ona merhamet et).”