540_3. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ كَثِيرٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَنِي فِي حَاجَةٍ فَرَجَعْتُ وَهُوَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ وَوَجْهُهُ عَلَى غَيْرِ الْقِبْلَةِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ إِلاَّ أَنِّي كُنْتُ أُصَلِّي " .
Ebu Kamil el-Cahderi bize anlattı [ve] dedi ki: Hammad b. Zeyd bize Kesir'den; [o] Ata'dan; [o da] Cabir'den [naklederek] anlattı. [Cabir] dedi ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraberdik. Beni bir iş için gönderdi. [Geri] döndüğümde binek hayvanının üzerinde, yönü kıbleden başka [bir] tarafa dönük vaziyette namaz kılıyordu. Kendisine selam verdim ama selamımı almadı. [Namazdan] çıkınca: ‘Senin selamını almama, namaz kılıyor olmamdan başka bir şey engel olmadı’ buyurdu.”