541_1. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ زِيَادٍ - قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ جَعَلَ يَفْتِكُ عَلَىَّ الْبَارِحَةَ لِيَقْطَعَ عَلَىَّ الصَّلاَةَ وَإِنَّ اللَّهَ أَمْكَنَنِي مِنْهُ فَذَعَتُّهُ فَلَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَرْبِطَهُ إِلَى جَنْبِ سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ حَتَّى تُصْبِحُوا تَنْظُرُونَ إِلَيْهِ أَجْمَعُونَ - أَوْ كُلُّكُمْ - ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَ أَخِي سُلَيْمَانَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي . فَرَدَّهُ اللَّهُ خَاسِئًا " . وَقَالَ ابْنُ مَنْصُورٍ شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ .
İshak b. İbrahim ve İshak b. Mansur bize anlattılar. Dediler ki: Nadr b. Şümeyl bize haber verdi [ve] dedi ki: Şu'be bize haber verdi [ve] dedi ki: Muhammed -ki o İbn Ziyad'dır- bize anlattı [ve] dedi ki: Ebu Hureyre'yi şöyle derken işittim: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz cinlerden bir ifrit (azgın ve kuvvetli cin), dün gece namazımı bozmak için aniden üzerime atıldı. Ancak Allah ona karşı bana imkan/güç verdi; ben de onu yakaladım (boğazını sıktım). Hepinizin -veya her birinizin- ona bakabilmesi için sabah oluncaya kadar onu mescid sütunlarından (direklerinden) birine bağlamayı düşündüm. Sonra kardeşim Süleyman'ın: { رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي } “Rabbim! Beni bağışla ve bana, benden sonra hiç kimseye nasip olmayacak bir mülk (hükümranlık) bahşet.” [ayeti] sözünü zikrettim (hatırladım). Bunun üzerine Allah onu hor ve hakir olarak geri çevirdi.” İbn Mansur [rivayetinde]: “Şu'be, Muhammed b. Ziyad'dan [nakletti]” [dedi].