640_2. Hadis
وَحَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ، سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ نَظَرْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً حَتَّى كَانَ قَرِيبٌ مِنْ نِصْفِ اللَّيْلِ ثُمَّ جَاءَ فَصَلَّى ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ خَاتَمِهِ فِي يَدِهِ مِنْ فِضَّةٍ .
Bana Haccâj b. eş-Şâir anlattı; bize Ebû Zeyd Saîd b. er-Rabî’ anlattı; bize Kurre b. Hâlid, Katâde’den; o da Enes b. Mâlik’ten [naklederek] anlattı; dedi ki: Bir gece gece yarısına yakın olana kadar Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i gözledik. Sonra geldi ve [namazı] kıldı; sonra yüzüyle bize döndü. Elindeki gümüşten olan yüzüğünün parıltısına sanki [hâlâ] bakıyor gibiyim.