647_1. Hadis
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي سَيَّارُ بْنُ سَلاَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَسْأَلُ أَبَا بَرْزَةَ، عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - قُلْتُ آنْتَ سَمِعْتَهُ قَالَ فَقَالَ كَأَنَّمَا أَسْمَعُكَ السَّاعَةَ - قَالَ - سَمِعْتُ أَبِي يَسْأَلُهُ عَنْ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ كَانَ لاَ يُبَالِي بَعْضَ تَأْخِيرِهَا - قَالَ يَعْنِي الْعِشَاءَ - إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ وَلاَ يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَلاَ الْحَدِيثَ بَعْدَهَا . قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ لَقِيتُهُ بَعْدُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ وَكَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ وَالْعَصْرَ يَذْهَبُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ - قَالَ - وَالْمَغْرِبَ لاَ أَدْرِي أَىَّ حِينٍ ذَكَرَ . قَالَ ثُمَّ لَقِيتُهُ بَعْدُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ وَكَانَ يُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَنْظُرُ إِلَى وَجْهِ جَلِيسِهِ الَّذِي يَعْرِفُ فَيَعْرِفُهُ . قَالَ وَكَانَ يَقْرَأُ فِيهَا بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ .
Bize Yahyâ b. Habîb el-Hârisî anlattı; bize Hâlid b. el-Hâris anlattı; bize Şu’be anlattı; bana Seyyâr b. Selâme haber verdi; dedi ki: Babamı, Ebû Berze’ye Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in namazını sorarken işittim. -[Şu’be] dedi ki: Ben [Seyyâr’a]: “Onu sen mi işittin?” diye sordum; [Seyyâr] dedi ki: “Şu an senin sesini işitiyor gibi [onu da işittim]”.- Dedi ki: Babamı ona Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in namazını sorarken işittim; [Ebû Berze] şöyle dedi: [Resulullah], yatsı namazını gece yarısına kadar biraz geciktirmeye aldırış etmezdi. Ondan önce uyumayı ve ondan sonra konuşmayı da sevmezdi. Şu’be dedi ki: Sonra onunla tekrar karşılaştım ve ona sordum; şöyle dedi: Öğleyi güneş zevale erdiğinde (tepe noktasından batıya kaydığında), ikindiyi ise bir adam Medine’nin en uzak yerine gittiğinde güneş henüz hayattayken (parlakken) kıldırırdı. Akşamı hangi vakitte zikrettiğini ise bilmiyorum. Şu’be dedi ki: Sonra onunla tekrar karşılaştım ve ona sordum; şöyle dedi: Sabahı kıldırırdı da, kişi tanıdığı meclis arkadaşının yüzüne bakınca onu tanırdı. [Resulullah] o [namazda] altmış ile yüz [ayet] arasında okurdu.