647_2. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلاَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَرْزَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يُبَالِي بَعْضَ تَأْخِيرِ صَلاَةِ الْعِشَاءِ إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ وَكَانَ لاَ يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَلاَ الْحَدِيثَ بَعْدَهَا . قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ لَقِيتُهُ مَرَّةً أُخْرَى فَقَالَ أَوْ ثُلُثِ اللَّيْلِ .
Bize Ubeydullâh b. Muâz anlattı; bize babam anlattı; bize Şu’be, Seyyâr b. Selâme’den [naklederek] anlattı; dedi ki: Ebû Berze’yi şöyle derken işittim: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem yatsı namazını gece yarısına kadar biraz geciktirmeye aldırış etmezdi. Ondan önce uyumayı ve ondan sonra konuşmayı da sevmezdi. Şu’be dedi ki: Sonra onunla başka bir sefer daha karşılaştım; [o zaman]: “Veya gecenin üçte birine kadar” dedi.