2754. Hadis
حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ، - وَاللَّفْظُ لِحَسَنٍ - حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، أَنَّهُ قَالَ قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِسَبْىٍ فَإِذَا امْرَأَةٌ مِنَ السَّبْىِ تَبْتَغِي إِذَا وَجَدَتْ صَبِيًّا فِي السَّبْىِ أَخَذَتْهُ فَأَلْصَقَتْهُ بِبَطْنِهَا وَأَرْضَعَتْهُ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَرَوْنَ هَذِهِ الْمَرْأَةَ طَارِحَةً وَلَدَهَا فِي النَّارِ " . قُلْنَا لاَ وَاللَّهِ وَهِيَ تَقْدِرُ عَلَى أَنْ لاَ تَطْرَحَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَلَّهُ أَرْحَمُ بِعِبَادِهِ مِنْ هَذِهِ بِوَلَدِهَا " .
Bana el-Hasan b. Alî el-Hulvânî ve Muhammed b. Sehl et-Temîmî anlattılar —lafız Hasan'ındır—. Bize İbn Ebî Meryem anlattı; bize Ebû Gassân anlattı; bana Zeyd b. Eslem, babasından; o da Ömer b. el-Hattâb'ın [şöyle] dediğini nakletti: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e bir grup esir (seb'y) getirildi. Esirlerin arasında [telaşla] bir şeyler arayan bir kadın vardı; esirler içinde bir çocuk bulduğunda onu hemen alıyor, bağrına basıyor ve emziriyordu. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bize: "Şu kadının çocuğunu ateşe atacağını sanır mısınız?" buyurdu. Biz: "Hayır, vallahi [atmaz]! Elinden geldiği sürece onu [asla] ateşe atmaz!" dedik. Bunun üzerine Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Vallahi, Allah'ın kullarına olan merhameti, şu kadının çocuğuna olan merhametinden çok daha fazladır," buyurdu.