2763_3. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ قَالَ أَصَابَ رَجُلٌ مِنِ امْرَأَةٍ شَيْئًا دُونَ الْفَاحِشَةِ فَأَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَعَظَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى أَبَا بَكْرٍ فَعَظَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ وَالْمُعْتَمِرِ .
Bize Osmân b. Ebî Şeybe anlattı; bize Cerîr, Süleymân et-Teymî'den; bu isnâd ile [naklederek] anlattı; [Süleymân] dedi ki: Bir adam bir kadınla hayasızlık (fâhişe) derecesine varmayan bir yakınlaşmada (bir şey) bulunmuştu. [Adam] Ömer b. el-Hattâb'a gitti; [Ömer] bu durumu ona ağır karşıladı (büyük bir günah olarak niteledi). Sonra Ebû Bekir'e gitti; [Ebû Bekir] de durumu ona ağır karşıladı. En sonunda Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e geldi. [Bundan sonra râvi], Yezîd ve el-Mu'temir'in hadisinin benzerini zikretti.