2797. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الْقَيْسِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ أَبِيهِ، حَدَّثَنِي نُعَيْمُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو جَهْلٍ هَلْ يُعَفِّرُ مُحَمَّدٌ وَجْهَهُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ قَالَ فَقِيلَ نَعَمْ . فَقَالَ وَاللاَّتِ وَالْعُزَّى لَئِنْ رَأَيْتُهُ يَفْعَلُ ذَلِكَ لأَطَأَنَّ عَلَى رَقَبَتِهِ أَوْ لأُعَفِّرَنَّ وَجْهَهُ فِي التُّرَابِ - قَالَ - فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُصَلِّي زَعَمَ لِيَطَأَ عَلَى رَقَبَتِهِ - قَالَ - فَمَا فَجِئَهُمْ مِنْهُ إِلاَّ وَهُوَ يَنْكِصُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَيَتَّقِي بِيَدَيْهِ - قَالَ - فَقِيلَ لَهُ مَا لَكَ فَقَالَ إِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَهُ لَخَنْدَقًا مِنْ نَارٍ وَهَوْلاً وَأَجْنِحَةً . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ دَنَا مِنِّي لاَخْتَطَفَتْهُ الْمَلاَئِكَةُ عُضْوًا عُضْوًا " . قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لاَ نَدْرِي فِي حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ شَىْءٌ بَلَغَهُ { كَلاَّ إِنَّ الإِنْسَانَ لَيَطْغَى * أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى * إِنَّ إِلَى رَبِّكَ الرُّجْعَى * أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى * عَبْدًا إِذَا صَلَّى * أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَى * أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى * أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّى} - يَعْنِي أَبَا جَهْلٍ - { أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى * كَلاَّ لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ * نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ * فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ * سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ * كَلاَّ لاَ تُطِعْهُ} زَادَ عُبَيْدُ اللَّهِ فِي حَدِيثِهِ قَالَ وَأَمَرَهُ بِمَا أَمَرَهُ بِهِ . وَزَادَ ابْنُ عَبْدِ الأَعْلَى فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ يَعْنِي قَوْمَهُ .
Bize Ubeydullâh b. Muâz ve Muhammed b. Abdilalâ el-Kaysî anlattılar; dediler ki: Bize el-Mu'temir, babasından [naklederek] anlattı; bana Nuaym b. Ebî Hind, Ebû Hâzim'den; o da Ebû Hüreyre'den [naklederek] anlattı. [Ebû Hüreyre] şöyle dedi: "Ebû Cehil: 'Muhammed aranızda [namaz kılıp] yüzünü toprağa sürüyor mu?' dedi. 'Evet' cevabı verilince: 'Lât ve Uzzâ'ya yemin olsun ki, eğer onu bunu yaparken görürsem mutlaka boynuna basacağım veya yüzünü toprağa sürteceğim!' dedi. Derken Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem namaz kılarken, [Ebû Cehil] boynuna basmak [iddiasıyla] yanına geldi. Ancak [yanındakiler] bir de baktılar ki [Ebû Cehil] topukları üzerinde gerisin geri kaçıyor ve elleriyle [kendini] korumaya çalışıyor. Ona: 'Sana ne oldu?' diye sorulunca: 'Doğrusu benimle onun arasında ateşten bir hendek, korkunç bir şey ve [bazı] kanatlar var!' dedi. Bunun üzerine Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: 'Eğer bana yaklaşsaydı, melekler onu uzuv uzuv (parça parça) kapıp parçalarlardı.' [Râvi] dedi ki: Bunun üzerine Allah Azze ve Celle —Ebû Hüreyre’nin hadisinden mi yoksa ulaştığı bir başka kaynaktan mı zikredildi bilemiyoruz— [şu ayetleri] indirdi: { كَلاَّ إِنَّ الإِنْسَانَ لَيَطْغَى * أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى * إِنَّ إِلَى رَبِّكَ الرُّجْعَى * أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى * عَبْدًا إِذَا صَلَّى * أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَى * أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى * أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّى } —burada Ebû Cehil kastedilmektedir— { أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى * كَلاَّ لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ * نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ * فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ * سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ * كَلاَّ لاَ تُطِعْهُ } [Alak sûresi, 6-19]. Ubeydullâh hadisine: '[Ravi], Allah'ın ona emrettiklerini [ayetin sonuna kadar] okudu,' ifadesini ekledi. İbn Abdilalâ ise: 'Kurultayını/Meclisini (nâdiyehu) çağırsın' ayetini 'Kavmini [çağırsın]' şeklinde açıkladı."