2819_1. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ، شُعْبَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى حَتَّى انْتَفَخَتْ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ أَتَكَلَّفُ هَذَا وَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَقَالَ " أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا " .
Bize Kuteybe b. Saîd anlattı; bize Ebû Avâne, Ziyâd b. İlâka'dan; o, Muğîre b. Şu'be'den [naklederek] anlattı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ayakları şişinceye kadar namaz kıldı. Kendisine: 'Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışladığı halde kendine (bunu) mu yüklüyorsun/neden bu kadar zahmet çekiyorsun?' denildi. Bunun üzerine: "Şükreden (şekûr) bir kul olmayayım mı?" buyurdu.