2819_2. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، سَمِعَ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى وَرِمَتْ قَدَمَاهُ قَالُوا قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ . قَالَ " أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا " .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve İbn Nümeyr anlattılar; dediler ki: Bize Süfyân, Ziyâd b. İlâka'dan anlattı. O, Muğîre b. Şu'be'yi şöyle derken işitti: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ayakları şişinceye/kabarıncaya (verimet) kadar [namaza] durdu. Dediler ki: 'Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışladı.' Buyurdu ki: "Şükreden bir kul olmayayım mı?"