2820. Hadis
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَهَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو صَخْرٍ، عَنِ ابْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى قَامَ حَتَّى تَفَطَّرَ رِجْلاَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَصْنَعُ هَذَا وَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا " .
Bize Hârûn b. Ma'rûf ve Hârûn b. Saîd el-Eylî anlattılar; [dediler ki:] Bize İbn Vehb anlattı; [dedi ki:] Ebû Sahr bana haber verdi; İbn Kusayt'tan; Urve b. ez-Zübeyr'den; Âişe'den; [dedi ki:] Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem [gece] namaz kıldığı zaman ayakları yarılıncaya [kadar] ayakta dururdu. Âişe: “Ey Allah'ın Resulü! Senin geçmiş ve gelecek günahların bağışlanmış olduğu halde bunu [niçin] yapıyorsun?” dedi. [Resulullah]: “Ey Âişe! Şükreden bir kul olmayayım mı?” buyurdu.