2887_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ، بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، كِلاَهُمَا عَنْ عُثْمَانَ الشَّحَّامِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . حَدِيثُ ابْنِ أَبِي عَدِيٍّ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادٍ إِلَى آخِرِهِ وَانْتَهَى حَدِيثُ وَكِيعٍ عِنْدَ قَوْلِهِ " إِنِ اسْتَطَاعَ النَّجَاءَ " . وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve Ebû Küreyb anlattılar; dediler ki: Bize Vekî' anlattı. (H) Bana Muhammed b. el-Müsennâ da anlattı; bize İbn Ebî Adiy anlattı; her ikisi Osmân eş-Şahhâm'dan, bu isnad ile [hadisi naklettiler]. İbn Ebî Adiy'in hadisi, Hammâd'ın hadisinin sonuna kadar [olan metninin] benzeridir. Vekî'in hadisi ise; "...eğer kurtulmaya gücü yetiyorsa [kurtulmaya baksın]" sözünde sona ermiş; ondan sonrasını zikretmemiştir.