2493_2. Hadis
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا بِهِ، سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ وَيَقُولُ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ . وَعَائِشَةُ تُصَلِّي فَلَمَّا قَضَتْ صَلاَتَهَا قَالَتْ لِعُرْوَةَ أَلاَ تَسْمَعُ إِلَى هَذَا وَمَقَالَتِهِ آنِفًا إِنَّمَا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لأَحْصَاهُ .
Bize Harun b. Ma'rûf anlattı; bize bunu Süfyan b. Uyeyne, Hişâm'dan haber verdi; o babasından; dedi ki: Ebu Hureyre [Mescid'de] hadis rivayet ederken: ‘Ey hücre sahibi (Âişe)! İşit, ey hücre sahibi! İşit.’ diyordu. O sırada Âişe namaz kılıyordu. Namazını bitirince Urve'ye: ‘Şu kişinin biraz önceki sözlerini işitmiyor musun? Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bir hadis anlattığı zaman, saymak isteyen kişi onu [kelime kelime] sayabilirdi.’ dedi.