2966_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي وَابْنُ، بِشْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، يَقُولُ وَاللَّهِ إِنِّي لأَوَّلُ رَجُلٍ مِنَ الْعَرَبِ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَقَدْ كُنَّا نَغْزُو مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا لَنَا طَعَامٌ نَأْكُلُهُ إِلاَّ وَرَقُ الْحُبْلَةِ وَهَذَا السَّمُرُ حَتَّى إِنَّ أَحَدَنَا لَيَضَعُ كَمَا تَضَعُ الشَّاةُ ثُمَّ أَصْبَحَتْ بَنُو أَسَدٍ تُعَزِّرُنِي عَلَى الدِّينِ لَقَدْ خِبْتُ إِذًا وَضَلَّ عَمَلِي وَلَمْ يَقُلِ ابْنُ نُمَيْرٍ إِذًا .
Bize Yahya b. Habib El-Hârisî anlattı; bize El-Mu'temir anlattı; dedi ki: İsmail'den işittim; Kays'tan; Sa'd'dan. (H) Ve bize Muhammed b. Abdillah b. Numeyr anlattı; bize babam ve İbn Bişr anlattılar; her ikisi de dediler ki: Bize İsmail, Kays'tan anlattı; dedi ki: Sa'd b. Ebi Vakkas'ı şöyle derken işittim: “Vallahi ben, Allah yolunda ok atan ilk Arap erkeğiyim. [Bir zamanlar] Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber gazaya çıkardık da yiyecek olarak yabani döven [yaprağı] (hublet) ve şu semur (dikeni) yaprağından başka bir bitkiden başka bir şeyimiz olmazdı. Hatta [bu yaprakları yemekten] herhangi birimiz koyun gibi pislerdi. Şimdi ise Benî Esed [kabilesi] beni dinde kusurlu bularak kınamaya (tazir etmeye) kalkıyor! Eğer [onlar haklıysa] ben hüsrana uğramış ve amellerim boşa gitmiş demektir.” İbn Numeyr [hadisin sonuna] “Eğer” [ibaresini eklemedi].