2992. Hadis
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ مَالِكٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي مُوسَى وَهْوَ فِي بَيْتِ بِنْتِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ فَعَطَسْتُ فَلَمْ يُشَمِّتْنِي وَعَطَسَتْ فَشَمَّتَهَا فَرَجَعْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا فَلَمَّا جَاءَهَا قَالَتْ عَطَسَ عِنْدَكَ ابْنِي فَلَمْ تُشَمِّتْهُ وَعَطَسَتْ فَشَمَّتَّهَا . فَقَالَ إِنَّ ابْنَكِ عَطَسَ فَلَمْ يَحْمَدِ اللَّهَ فَلَمْ أُشَمِّتْهُ وَعَطَسَتْ فَحَمِدَتِ اللَّهَ فَشَمَّتُّهَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا عَطَسَ أَحَدُكُمْ فَحَمِدَ اللَّهَ فَشَمِّتُوهُ فَإِنْ لَمْ يَحْمَدِ اللَّهَ فَلاَ تُشَمِّتُوهُ " .
Bana Zuhayr b. Harb ve Muhammed b. Abdullah b. Nümeyr anlattılar; lafız Zuhayr'a aittir; dediler ki: Bize El-Kasım b. Malik, Âsım b. Kulayb'dan anlattı; o Ebu Bürde'den; dedi ki: Ebu Musa [el-Eş'arî]'nin yanına girdim -kendisi Fazl b. Abbas'ın kızının evindeydi-. Aksırdım ama bana teşmit etmedi (yerhamükellah demedi). [Sonra kızı] aksırdı, ona teşmit etti. Anneme dönüp durumu ona anlattım. [Ebu Musa annemin yanına] gelince annem ona: ‘Oğlum senin yanında aksırdı, ona teşmit etmedin; [kız] aksırdı, ona teşmit ettin?!’ dedi. [Ebu Musa] şöyle cevap verdi: ‘Senin oğlun aksırdı ama Allah'a hamdetmedi, ben de ona teşmit etmedim. [Kız] ise aksırdı ve Allah'a hamdetti, ben de ona teşmit ettim. Zira ben Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in şöyle buyurduğunu işittim: “Sizden biri aksırır da Allah'a hamdederse ona teşmit edin (yerhamükellah deyin). Eğer Allah'a hamdetmezse ona teşmit etmeyin.”’