763_9. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ أَبِي رِشْدِينٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ . وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَذْكُرْ غَسْلَ الْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ أَتَى الْقِرْبَةَ فَحَلَّ شِنَاقَهَا فَتَوَضَّأَ وُضُوءًا بَيْنَ الْوُضُوءَيْنِ ثُمَّ أَتَى فِرَاشَهُ فَنَامَ ثُمَّ قَامَ قَوْمَةً أُخْرَى فَأَتَى الْقِرْبَةَ فَحَلَّ شِنَاقَهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءًا هُوَ الْوُضُوءُ وَقَالَ " أَعْظِمْ لِي نُورًا " . وَلَمْ يَذْكُرْ " وَاجْعَلْنِي نُورًا " .
Bize Ebû Bekr b. Ebû Şeybe ve Hennâd b. es-Serî anlattılar; dediler ki: Bize Ebü’l-Ahvas, Saîd b. Mesrûk’tan; o Seleme b. Küheyl’den; o İbn Abbâs’ın azatlısı Ebû Ruşdîn’den; o da İbn Abbâs’tan [naklederek] anlattı; dedi ki: Teyzem Meymûne’nin yanında kaldım... [Sonra ravi] hadisi kıssa etti (anlattı). Yüzünü ve ellerini yıkadığını zikretmedi; ancak şöyle dedi: Sonra kırbanın yanına geldi, bağını çözdü ve iki abdest arası (orta halli) bir abdest aldı. Sonra yatağına gelip uyudu. Sonra başka bir sefer [daha] kalktı, kırbaya gelip bağını çözdü, sonra tam bir abdest (hüve’l-vudû’) aldı. [Duasında da]: ‘Benim için nuru azametli eyle!’ dedi; lakin ‘Beni bir nur eyle!’ [lafzını] zikretmedi.