Cuma Kitabı

Müslim · Sahih-i Müslim (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

847_2. Hadis

وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ النَّاسُ أَهْلَ عَمَلٍ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ كُفَاةٌ فَكَانُوا يَكُونُ لَهُمْ تَفَلٌ فَقِيلَ لَهُمْ لَوِ اغْتَسَلْتُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ ‏.‏

Bize Muhammed b. Rumh anlattı; bize el-Leys haber verdi; Yahyâ b. Saîd’den; Amre’den; Âişe’den; [şöyle demiştir]: İnsanlar çalışan kimselerdi; onlara hizmet edecek yardımcıları yoktu. Bu yüzden onlarda bir koku olurdu. Onlara: “Cuma günü gusletseniz!” denildi.