883_1. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ، بْنُ عَطَاءِ بْنِ أَبِي الْخُوَارِ أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ، أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ يَسْأَلُهُ عَنْ شَىْءٍ، رَآهُ مِنْهُ مُعَاوِيَةُ فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ نَعَمْ . صَلَّيْتُ مَعَهُ الْجُمُعَةَ فِي الْمَقْصُورَةِ فَلَمَّا سَلَّمَ الإِمَامُ قُمْتُ فِي مَقَامِي فَصَلَّيْتُ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْسَلَ إِلَىَّ فَقَالَ لاَ تَعُدْ لِمَا فَعَلْتَ إِذَا صَلَّيْتَ الْجُمُعَةَ فَلاَ تَصِلْهَا بِصَلاَةٍ حَتَّى تَكَلَّمَ أَوْ تَخْرُجَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَنَا بِذَلِكَ أَنْ لاَ تُوصَلَ صَلاَةٌ حَتَّى نَتَكَلَّمَ أَوْ نَخْرُجَ .
Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe anlattı; bize Ğunder anlattı; İbn Cureyc’den; dedi ki: Bana Ömer b. Atâ b. Ebî’l-Huvâr haber verdi; [naklettiğine göre] Nâfi' b. Cubeyr onu, Muâviye’nin namazda kendisinden gördüğü bir şey hakkında sorması için Nemir’in kız kardeşinin oğlu es-Sâib’e göndermiş; [es-Sâib] şöyle demiştir: “Evet, Muâviye ile birlikte maksurede Cuma namazını kıldım. İmam selam verince yerimden kalkıp namaz kıldım. Muâviye içeri girince bana haber gönderip şöyle dedi: ‘Yaptığını bir daha yapma. Cuma’yı kıldığın zaman, arada konuşmadıkça veya mescitten çıkmadıkça onu başka bir namazla birleştirme. Zira Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, konuşmadıkça veya çıkmadıkça bir namazın diğeriyle birleştirilmemesini bize emretti.’”