883_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَطَاءٍ، أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ، أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَلَمَّا سَلَّمَ قُمْتُ فِي مَقَامِي وَلَمْ يَذْكُرِ الإِمَامَ .
Bize Harun b. Abdullah anlattı; bize Haccâc b. Muhammed anlattı; dedi ki: İbn Cureyc şöyle dedi: Bana Ömer b. Atâ haber verdi; [naklettiğine göre] Nâfi' b. Cubeyr onu, Nemir’in kız kardeşinin oğlu es-Sâib b. Yezîd’e göndermiş. [Ravi] hadisi benzeri şekilde sevk etti; ancak o: “Selam verince yerimde kalktım” dedi ve “imam”ı zikretmedi.