899_1. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ جَعْفَرٍ، - وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ - عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَانَ يَوْمُ الرِّيحِ وَالْغَيْمِ عُرِفَ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ أَقْبَلَ وَأَدْبَرَ فَإِذَا مَطَرَتْ سُرَّ بِهِ وَذَهَبَ عَنْهُ ذَلِكَ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ " إِنِّي خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ عَذَابًا سُلِّطَ عَلَى أُمَّتِي " . وَيَقُولُ إِذَا رَأَى الْمَطَرَ " رَحْمَةٌ" .
Bize Abdullah b. Mesleme b. Ka’neb anlattı; bize Suleymân -yani İbn Bilâl- anlattı; Cafer’den; Atâ b. Ebî Rabâh’tan; [naklettiğine göre] o, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in eşi Âişe’yi şöyle derken işitmiş: “Rüzgarlı ve bulutlu bir gün olduğunda, bu durum Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in yüzünden anlaşılırdı; bir ileri bir geri giderdi. Yağmur yağdığında ise buna sevinir ve o hali üzerinden giderdi.” Âişe dedi ki: Bunun sebebini ona sordum; [Nebi]: “Ben, ümmetime musallat edilmiş bir azap olmasından korktum” buyurdu. Yağmuru gördüğünde ise: “Rahmettir” derdi.