899_3. Hadis
وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُسْتَجْمِعًا ضَاحِكًا حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ إِنَّمَا كَانَ يَتَبَسَّمُ - قَالَتْ- وَكَانَ إِذَا رَأَى غَيْمًا أَوْ رِيحًا عُرِفَ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ . فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَى النَّاسَ
Bana Harun b. Ma'rûf anlattı; bize İbn Vehb, Amr b. el-Hâris’ten anlattı; (H) Bana Ebû’t-Tâhir anlattı; bize Abdullah b. Vehb haber verdi; bize Amr b. el-Hâris haber verdi; Ebû’n-Nadr’ın ona Suleymân b. Yesâr’dan; o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in eşi Âişe’den naklettiğine göre; [Âişe] şöyle demiştir: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in küçük dili görünecek kadar kahkahayla güldüğünü hiç görmedim; o sadece tebessüm ederdi. Bir bulut veya rüzgar gördüğünde bu durum yüzünden anlaşılırdı. ‘Ey Allah’ın Resulü! İnsanları görüyorum...’ dedim.”