899_3. Hadis
وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُسْتَجْمِعًا ضَاحِكًا حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ إِنَّمَا كَانَ يَتَبَسَّمُ - قَالَتْ- وَكَانَ إِذَا رَأَى غَيْمًا أَوْ رِيحًا عُرِفَ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ . فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَى النَّاسَ إِذَا رَأَوُا الْغَيْمَ فَرِحُوا رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ فِيهِ الْمَطَرُ وَأَرَاكَ إِذَا رَأَيْتَهُ عَرَفْتُ فِي وَجْهِكَ الْكَرَاهِيَةَ . قَالَتْ فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ مَا يُؤَمِّنُنِي أَنْ يَكُونَ فِيهِ عَذَابٌ قَدْ عُذِّبَ قَوْمٌ بِالرِّيحِ وَقَدْ رَأَى قَوْمٌ الْعَذَابَ فَقَالُوا { هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا} " .
Bana Harun b. Ma'rûf anlattı; bize İbn Vehb, Amr b. el-Hâris’ten anlattı; (H) Bana Ebû’t-Tâhir anlattı; bize Abdullah b. Vehb haber verdi; bize Amr b. el-Hâris haber verdi; Ebû’n-Nadr’ın ona Suleymân b. Yesâr’dan; o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in eşi Âişe’den naklettiğine göre; [Âişe] şöyle demiştir: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in küçük dili görünecek kadar kahkahayla güldüğünü hiç görmedim; o sadece tebessüm ederdi. Bir bulut veya rüzgar gördüğünde bu durum yüzünden anlaşılırdı. [Âişe] dedi ki: ‘Ey Allah’ın Resulü! İnsanların, bulutu gördüklerinde içinde yağmur olur umuduyla sevindiklerini görüyorum; seni ise onu gördüğünde yüzünde hoşnutsuzluk sezdiğim hâlde görüyorum.’ [Âişe] dedi ki: Bunun üzerine şöyle buyurdu: ‘Ey Âişe! İçinde bir azap olmayacağından beni ne emin kılar? Bir kavim rüzgârla azaba uğratıldı. Bir kavim de azabı gördü ve: Bu, bize yağmur yağdıracak bir buluttur [Ahkâf, 24] dedi.’”