Taharet Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

152. Hadis

حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، وَعَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ ‏.‏ قَالَ فَأَتَيْنَا النَّاسَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُصَلِّي بِهِمُ الصُّبْحَ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَرَادَ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ يَمْضِيَ - قَالَ - فَصَلَّيْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَلْفَهُ رَكْعَةً فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى الرَّكْعَةَ الَّتِي سُبِقَ بِهَا وَلَمْ يَزِدْ عَلَيْهَا شَيْئًا ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَابْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ عُمَرَ يَقُولُونَ مَنْ أَدْرَكَ الْفَرْدَ مِنَ الصَّلاَةِ عَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ ‏.‏

Bize Hudbe b. Hâlid anlattı; bize Hemmâm anlattı; Katâde’den; el-Hasen ve Zürâre b. Evfâ’dan; [nakledildiğine göre] el-Mugîre b. Şu’be: "Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem geride kalmıştı..." diyerek [önceki hadislerdeki] kıssayı anlatmış ve şöyle demiştir: İnsanların yanına vardığımızda Abdurrahman b. Avf onlara sabah namazını kıldırıyordu. Abdurrahman Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’i görünce [imamlığı ona bırakmak için] geri çekilmek istedi; ancak Resulullah ona yerinde kalıp [namaza] devam etmesini işaret etti. Ben ve Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem onun arkasında bir rekat kıldık. [İmam] selam verince Peygamber ayağa kalkıp kaçırdığı o bir rekatı kıldı ve buna başka bir şey eklemedi. Ebû Dâvûd dedi ki: Ebû Saîd el-Hudrî, İbnü'z-Zübeyr ve İbn Ömer şöyle demektedirler: "Namazın tek [rekatına] yetişen kimsenin [namaz sonunda] sehiv secdesi yapması gerekir."