170. Hadis
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، عَنْ حَيْوَةَ، - وَهُوَ ابْنُ شُرَيْحٍ - عَنْ أَبِي عَقِيلٍ، عَنِ ابْنِ عَمِّهِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الرِّعَايَةِ قَالَ عِنْدَ قَوْلِهِ " فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ " . ثُمَّ رَفَعَ بَصَرَهُ إِلَى السَّمَاءِ . فَقَالَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ مُعَاوِيَةَ .
Bize Hüseyin b. Îsâ anlattı; bize Abdullah b. Yezîd el-Mukrî anlattı; Hayve -ki o İbn Şüreyh’tir-’den; Ebû Akîl’den; amcasının oğlundan; Ukbe b. Âmir el-Cühenî’den; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den bir önceki hadisin benzerini rivayet etmiştir. Ancak [bu rivayeti nakleden kişi] develeri gütme meselesini zikretmedi. [Ravi], "Abdestini güzelce aldı" ifadesinden sonra, "[Resulullah] ardından gözlerini gökyüzüne kaldırdı" dedi ve hadisin devamını Muâviye’nin rivayetiyle aynı manada nakletti.