240. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ دَعَا بِشَىْءٍ نَحْوِ الْحِلاَبِ فَأَخَذَ بِكَفِّهِ فَبَدَأَ بِشِقِّ رَأْسِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ الأَيْسَرِ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفَّيْهِ فَقَالَ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ .
Bize Muhammed b. el-Müsennâ anlattı; bize Ebû Âsım anlattı; Hanzala'dan; el-Kâsım'dan; Âişe'den; o şöyle demiştir: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, cünüplükten (cenâbet) dolayı gusledeceği zaman hilâb (hilâb) denilen [süt kabı] boyutunda bir kapla su isterdi. Avucuyla [sudan] alır, önce başının sağ tarafından, sonra da sol tarafından [dökmeye] başlardı. Daha sonra her iki avucunu birden [suyla doldurup] alır ve başının üzerine dökerdi.”