242. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ الْوَاشِحِيُّ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ - قَالَ سُلَيْمَانُ يَبْدَأُ فَيُفْرِغُ مِنْ يَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ . وَقَالَ مُسَدَّدٌ غَسَلَ يَدَيْهِ يَصُبُّ الإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ اتَّفَقَا فَيَغْسِلُ فَرْجَهُ . - قَالَ مُسَدَّدٌ - يُفْرِغُ عَلَى شِمَالِهِ وَرُبَّمَا كَنَتْ عَنِ الْفَرْجِ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ يُدْخِلُ يَدَيْهِ فِي الإِنَاءِ فَيُخَلِّلُ شَعْرَهُ حَتَّى إِذَا رَأَى أَنَّهُ قَدْ أَصَابَ الْبَشَرَةَ أَوْ أَنْقَى الْبَشَرَةَ أَفْرَغَ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثًا فَإِذَا فَضَلَ فَضْلَةٌ صَبَّهَا عَلَيْهِ .
Bize Süleyman b. Harb el-Vâşihî ve Müsedded anlattılar; dediler ki: Bize Hammâd anlattı; Hişâm b. Urve'den; babasından; Âişe'den; o şöyle demiştir: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem cünüplükten (cenâbet) dolayı gusledeceğinde —Süleyman [suyu] sağından soluna boşaltarak başlardı derken; Müsedded ise ellerini yıkardı, kaptan sağ eline su dökerdi demiştir— sonra her ikisi de ‘ardından fercini [edep yerini] yıkardı’ lafzında birleşmişlerdir. Müsedded: ‘Suyu soluna boşaltırdı’ diyerek bazen ‘ferç’ kelimesini kullanmayıp kinaye yoluyla [üstü kapalı] ifade ederdi. Sonra namaz abdesti gibi abdest (vudû) alır, ardından ellerini kaba sokup saçlarının aralarını [saç diplerini] parmaklarıyla hilallerdi. Nihayet suyun cildine (beşere) ulaştığına –veyahut cildini tamamen ıslattığına– kanaat getirince başının üzerine üç defa [su] dökerdi. Eğer su artarsa onu da [tüm vücuduna] boşaltırdı.”