317. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ - عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَأُنَاسًا مَعَهُ فِي طَلَبِ قِلاَدَةٍ أَضَلَّتْهَا عَائِشَةُ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَصَلَّوْا بِغَيْرِ وُضُوءٍ فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّيَمُّمِ زَادَ ابْنُ نُفَيْلٍ فَقَالَ لَهَا أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ يَرْحَمُكِ اللَّهُ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ تَكْرَهِينَهُ إِلاَّ جَعَلَ اللَّهُ لِلْمُسْلِمِينَ وَلَكِ فِيهِ فَرَجًا .
Bize Abdullah b. Muhammed en-Nüfeylî anlattı; bize Ebû Muâviye haber verdi (H); Bize Osman b. Ebî Şeybe de anlattı; bize Abde haber verdi —ki [metnin] manası birdir—; Hişâm b. Urve’den; babasından; Âişe -radıyallâhu anhâ-’dan nakledildiğine göre o şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Âişe’nin kaybettiği bir gerdanlığı (kılâde) aramaları için Üseyd b. Hudayr’ı ve beraberindeki bazı kimseleri gönderdi. Bu sırada namaz vakti girdi ve [su bulamadıkları için] abdestsiz namaz kıldılar. Sonra Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’e gelip bu durumu anlattılar. Bunun üzerine teyemmüm ayeti indirildi. İbn Nüfeyl [şöyle] ilave etti: Üseyd b. Hudayr, Âişe’ye dedi ki: “Allah sana rahmet etsin (iyiliğini versin); senin başına hoşlanmadığın hiçbir iş gelmemiştir ki, Allah onda hem Müslümanlar için hem de senin için bir çıkış yolu/genişlik (ferac) yaratmış olmasın!”