352. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّاسُ مُهَّانَ أَنْفُسِهِمْ فَيَرُوحُونَ إِلَى الْجُمُعَةِ بِهَيْئَتِهِمْ فَقِيلَ لَهُمْ لَوِ اغْتَسَلْتُمْ .
Bize Müsedded anlattı; bize Hammâd b. Zeyd anlattı; Yahyâ b. Saîd’den; Amre’den; Âişe’den [nakledildiğine göre] o şöyle demiştir: İnsanlar kendi işlerini gören kimselerdi (işçilerdi). Bu yüzden Cuma’ya [o çalışma] halleriyle giderlerdi. Kendilerine: “Keşke yıkansaydınız!” denildi.