358. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ، أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ، - يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ - يَذْكُرُ عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ مَا كَانَ لإِحْدَانَا إِلاَّ ثَوْبٌ وَاحِدٌ تَحِيضُ فِيهِ فَإِنْ أَصَابَهُ شَىْءٌ مِنْ دَمٍ بَلَّتْهُ بِرِيقِهَا ثُمَّ قَصَعَتْهُ بِرِيقِهَا .
Bize Muhammed b. Kesîr el-Abdî anlattı; bize İbrâhim b. Nâfi’ haber verdi; dedi ki: Hasan’ı —yani İbn Müslim’i— Mücâhid’den naklederken işittim; dedi ki: Âişe şöyle demiştir: “Bizden her birinin sadece tek bir elbisesi olurdu ve hayız dönemini o elbiseyle geçirirdi. Eğer ona (elbisesine) biraz kan bulaşırsa, onu tükürüğüyle ıslatır, sonra (tırnağıyla) ovalardı.”