43. Hadis
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، - يَعْنِي الْوَاسِطِيَّ - عَنْ خَالِدٍ، - يَعْنِي الْحَذَّاءَ - عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ حَائِطًا وَمَعَهُ غُلاَمٌ مَعَهُ مِيضَأَةٌ وَهُوَ أَصْغَرُنَا فَوَضَعَهَا عِنْدَ السِّدْرَةِ فَقَضَى حَاجَتَهُ فَخَرَجَ عَلَيْنَا وَقَدِ اسْتَنْجَى بِالْمَاءِ .
Bize Vehb b. Bakıyye anlattı; Hâlid'den -el-Vâsıtî'yi kastediyor-; o Hâlid'den -el-Hazzâ'yı kastediyor-; o Atâ' b. Ebî Meymûne'den; o da Enes b. Mâlik'den naklen anlattı ki Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir bahçeye girdi. Yanında, beraberinde bir su kabı olan bir çocuk vardı; o çocuk bizim en küçüğümüzdü. [Çocuk] su kabını bir sedir ağacının yanına bıraktı. [Resulullah] hacetini giderdi ve yanımıza su ile taharetlenmiş bir halde çıktı.