1808. Hadis
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ بْنُ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ بِلاَلِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَسْخُ الْحَجِّ لَنَا خَاصَّةً أَوْ لِمَنْ بَعْدَنَا قَالَ " بَلْ لَكُمْ خَاصَّةً " .
Bize en-Nüfeylî anlattı; bize Abdülazîz —yani İbn Muhammed— anlattı; Rebîa b. Ebî Abdurrahman bana haber verdi; el-Hâris b. Bilâl b. el-Hâris'ten; babasından naklettiğine göre [babası] şöyle demiştir: “[Resulullah'a]: ‘Ey Allah'ın Resulü! Haccı bozup [umreye çevirmek] (feshü'l-hacc) sadece bize mi mahsus, yoksa bizden sonrakiler için de geçerli mi?’ diye sordum. [Efendimiz]: ‘Aksine, sadece size mahsustur,’ buyurdu.”