1807. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ السَّرِيِّ - عَنِ ابْنِ أَبِي زَائِدَةَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ سَلِيمِ بْنِ الأَسْوَدِ، أَنَّ أَبَا ذَرٍّ، كَانَ يَقُولُ فِيمَنْ حَجَّ ثُمَّ فَسَخَهَا بِعُمْرَةٍ لَمْ يَكُنْ ذَلِكَ إِلاَّ لِلرَّكْبِ الَّذِينَ كَانُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Bize Hennâd —yani İbn es-Serî— anlattı; İbn Ebî Zâide'den; Muhammed b. İshâk bize haber verdi; Abdurrahman b. el-Esved'den; Selîm b. el-Esved'den nakledildiğine göre: Ebû Zer, hacca niyet edip sonra onu [ihramdan çıkarak] umreye çeviren (feshü'l-hacc yapan) kimse hakkında; “Bu, sadece Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber olan o gruba (kafileye/sahabilere) mahsustu,” derdi.