1852. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ التَّيْمِيِّ عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كَانَ بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ تَخَلَّفَ مَعَ أَصْحَابٍ لَهُ مُحْرِمِينَ وَهُوَ غَيْرُ مُحْرِمٍ فَرَأَى حِمَارًا وَحْشِيًّا فَاسْتَوَى عَلَى فَرَسِهِ قَالَ فَسَأَلَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُنَاوِلُوهُ سَوْطَهُ فَأَبَوْا فَسَأَلَهُمْ رُمْحَهُ فَأَبَوْا فَأَخَذَهُ ثُمَّ شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ فَقَتَلَهُ فَأَكَلَ مِنْهُ بَعْضُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبَى بَعْضُهُمْ فَلَمَّا أَدْرَكُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " إِنَّمَا هِيَ طُعْمَةٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ تَعَالَى " .
Bize Abdullah b. Mesleme, Mâlik'ten anlattı; Ebü'n-Nadr'dan —Ömer b. Ubeydullah et-Teymî'nin azadlısı—; Ebû Katâde el-Ensârî'nin azadlısı Nâfi'den; Ebû Katâde'den [nakledildiğine göre] kendisi Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraberdi. Mekke yolunun bir kısmına gelince [Ebû Katâde], ihramlı olan bir grup arkadaşıyla geride kaldı; kendisi ise ihramlı değildi. Bir yaban eşeği gördü ve [onu avlamak için] atına bindi. Arkadaşlarından kendisine kamçısını (savt) vermelerini istedi ama onlar (ihramlı olduklarından) reddettiler. Onlardan mızrağını (rumh) istedi, yine reddettiler. Bunun üzerine [kendisi] mızrağını aldı, sonra [yaban eşeğine] doğru atılıp onu öldürdü. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in arkadaşlarından bazıları ondan (etinden) yedi, bazıları ise yemekten kaçındı. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e yetiştiklerinde O'na bu durumu sordular. [Efendimiz] şöyle buyurdu: “O, ancak Allah Teâlâ'nın size yedirdiği (ikram ettiği) bir rızıktır (tu'ma).”