1923. Hadis
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَأَنَا جَالِسٌ، كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسِيرُ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حِينَ دَفَعَ قَالَ كَانَ يَسِيرُ الْعَنَقَ فَإِذَا وَجَدَ فَجْوَةً نَصَّ . قَالَ هِشَامٌ النَّصُّ فَوْقَ الْعَنَقِ .
Bize Ka'nebî anlattı; Mâlik'ten; Hişam b. Urve'den; babasından [nakledildiğine göre]; o şöyle demiştir: Ben orada otururken Üsâme b. Zeyd'e: “Veda Haccı'nda Arafat'tan ayrıldığı sırada Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem nasıl yol alırdı?” diye soruldu. Dedi ki: “Sarsıntısız bir hızla yürürdü; bir boşluk bulduğunda ise daha da hızlanırdı.” Hişam şöyle dedi: “Nass, unuktan daha hızlı olan yürüyüştür.”