2117. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ الذُّهْلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، - قَالَ مُحَمَّدٌ - حَدَّثَنَا أَبُو الأَصْبَغِ الْجَزَرِيُّ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ، خَالِدِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِرَجُلٍ " أَتَرْضَى أَنْ أُزَوِّجَكَ فُلاَنَةَ " . قَالَ نَعَمْ . وَقَالَ لِلْمَرْأَةِ " أَتَرْضِينَ أَنْ أُزَوِّجَكِ فُلاَنًا " . قَالَتْ نَعَمْ . فَزَوَّجَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَدَخَلَ بِهَا الرَّجُلُ وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا صَدَاقًا وَلَمْ يُعْطِهَا شَيْئًا وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ الْحُدَيْبِيَةَ وَكَانَ مَنْ شَهِدَ الْحُدَيْبِيَةَ لَهُ سَهْمٌ بِخَيْبَرَ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَوَّجَنِي فُلاَنَةَ وَلَمْ أَفْرِضْ لَهَا صَدَاقًا وَلَمْ أُعْطِهَا شَيْئًا وَإِنِّي أُشْهِدُكُمْ أَنِّي أَعْطَيْتُهَا مِنْ صَدَاقِهَا سَهْمِي بِخَيْبَرَ فَأَخَذَتْ سَهْمًا فَبَاعَتْهُ بِمِائَةِ أَلْفٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَزَادَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ - وَحَدِيثُهُ أَتَمُّ - فِي أَوَّلِ الْحَدِيثِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ النِّكَاحِ أَيْسَرُهُ " . وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلرَّجُلِ ثُمَّ سَاقَ مَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ يُخَافُ أَنْ يَكُونَ هَذَا الْحَدِيثُ مُلْزَقًا لأَنَّ الأَمْرَ عَلَى غَيْرِ هَذَا .
Bize Muhammed b. Yahya b. Fâris ez-Zühlî, Muhammed b. el-Müsennâ ve Ömer b. el-Hattâb anlattılar; Muhammed dedi ki: Bize el-Cezirî Ebu'l-Asbağ Abdülaziz b. Yahya anlattı; bize Muhammed b. Seleme haber verdi; Ebu Abdürrahim Halid b. Ebi Yezid'den; Zeyd b. Ebi Üneyse'den; Yezid b. Ebi Habîb'den; Mersed b. Abdullah'tan; Ukbe b. Âmir'den [nakledildiğine göre]: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bir adama: “Seni falan kadınla evlendirmeme razı mısın?” diye sordu. Adam: “Evet” dedi. Kadına da: “Seni falan adamla evlendirmeme razı mısın?” diye sordu. O da: “Evet” dedi. Bunun üzerine onları birbirleriyle evlendirdi. Adam onunla zifafa girdi; ancak ona ne bir mehir belirledi ne de bir şey verdi. Bu adam Hudeybiye'de bulunanlardandı ve Hudeybiye'de bulunanların Hayber'de bir hissesi vardı. Ölüm vakti gelince şöyle dedi: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem beni falan kadınla evlendirmişti; ona bir mehir belirlememiş ve bir şey vermemiştim. Sizi şahit tutuyorum ki, mehri olarak ona Hayber'deki hissemi verdim.” Kadın da o hisseyi aldı ve onu yüz bin dirheme sattı. Ebu Davud dedi ki: Ömer b. el-Hattâb —onun hadisi daha tamdır— hadisin başına şunu da ekledi: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Nikahın en hayırlısı, en kolay olanıdır.” Sonra: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem o adama şöyle dedi...” diyerek hadisin kalan manasını sevk etti. Ebu Davud dedi ki: Bu hadisin başka bir hadise eklenmiş olmasından korkulur; zira asıl uygulama bundan başkadır.